|
روزهاي نزديك كنكور براي داوطلبان و اولياي آنها از اهميت خاصي برخوردار است. زيرا بي هيچ ترديدي كنكور با نحوه حضور در آن ، تأثير به سزايي در آينده دور و نزديك داوطلبان دارد بي جهت نيست كه سالانه بيش از 9 ميليون نفر دانش آموز ، ديپلمه ، فارغ التحصيل، دانشجو، معلم، مدير، طراح سؤال، پشتيباني، مشاوره، كاركنان آموزش و پرورش، بهداشت و آموزش عالي، نشريات و رسانه ها و اوليا و ساير مسئولين آنها درگير يا علاقهمند به موضوع هستند.
يكي از ويژگيهاي طبيعي رويارويي با اتفاقهاي «ويژه» و غير قابل تكرار ظهور پديده اضطراب است و هر چه ميزان نامعلومي و ريسك در آن بيشتر باشد ميزان اضطراب نيز به همان نسبت بيشتر است و از ديگر سو هر چه نتيجه قابل پيش بيني با نتيجهي دلخواه فاصله بيشتري داشته باشد باز هم به اضطراب منجر خواهد شد. با تمام مشكلاتي كه در رقابت ميليوني كنكور در ايران وجود دارد و در روزهاي نزديك كنكور فزوني ميگيرد ؛ برخي از داوطلبان كنكور با درايت ، تأمل و تيز بيني تمام روزهاي نزديك كنكور را سپري ميكنند و بيجهت نيست كه همينها جزو افراد موفق كنكور هستند. ويژگي عمدهي آنها «داشتن برنامه» و «تمركز» روي آن و « توكل» است. 1- داوطلبان موفق به شكست فكر نمي كنند و در نتيجه براي شكست برنامه ريزي نمي كنند. 2- داوطلبان موفق به جاي سير در روياهاي غير واقعي ، با تكيه بر واقعيت خود سعي دارند كمي بهتر از آن در كنكور ظاهر شوند و براي همان ميزان پيشرفت نيز تلاش ميكنند. 3- داوطلبان موفق از دور باطل «اضطراب ← كم كاري ← اضطراب» پرهيز ميكنند و در صورت نگراني از سيكل بازخورد منفي يعني «اضطراب ← تلاش ← كاهش اضطراب» بهره ميبرند. 4- داوطلبان موفق براي روزهاي نزديك كنكور مشابه ساير روزها برنامه دارند و به «وظيفه» فكر ميكنند تا به «نتيجه» برسند. 5- داوطلبان موفق هر چند روز در يك كنكور خانگي شركت ميكنند و ميدانند كه بالأخره كنكور سراسري هم يك آزمون مثل همين آزمونها است. 6- داوطلبان موفق به اصل «عادي بودن» معتقدند و ميدانند با بيخوابي و شببيداري يا فشردهكاري در چند روز تغيير زيادي در نتيجه حاصل نخواهد شد. بنا بر اين برنامهي «آهسته و پيوسته» خود را ادامه ميدهند حتي اگر در سطح متوسط يا پايين قرار داشته باشند. 7- داوطلبان موفق پراكنده كاري نميكنند و حول برنامه خويش كه بيشتر به آزمون اصلاح (try and true) تكيه دارد متمركز هستند. 8- داوطلبان موفق مواظب فيزيك بدني خود هستند . زياد تلاش ميكنند اما به ميزان عادي غذا ميخورند و در ساعات شب بيش از شش ساعت استراحت ميكنند و كلي هم نرمش ميكنند و ميدانند كه عقل سالم در بدن سالم است.
در اين جا بايد يادآوري شود نقش اوليا در كاهش يا افزايش «اضطراب» و در مقابل آن «تمركز» و «توكل» يك نقش «هم افزا» و مهم است و ما به صورت خلاصه يك نقش مثبت از جانب اوليا در جهت تمركز داوطلب را ترسيم ميكنيم. 1) ولي يا همراه يا پشتيبان داوطلب يك آزمون جامع را ( ترجيجاً از كنكورهاي گذشته ) براي داوطلب براي روز مشخصي طراحي ميكند (مثلاً فردا يا پس فردا) و استدلال او اين است كه داوطلب به جاي نگراني در اين آزمون خانگي شركت كند تا وضعيت وي مشخص شود. در نتيجه داوطلب براي اجراي موفق آزمون خانگي متمركز است. 2) داوطلب با تمركز كامل در آزمون خانگي شركت ميكند اين آزمون حتي الامكان با آزمون سراسري مشابه سازي شده است و نتيجه آن توسط اوليا تصحيح و در اختيار داوطلب قرار داده ميشود. 3) بي هيچ ترديدي داوطلب در تعدادي از سؤالها اشكال داشته است با تأكيد بر آنها داوطلب در جهت رفع اشكال آزمون متمركز ميشود با اين تأكيد مجدد كه آزمون بعدي دوباره فردا يا پس فردا گرفته خواهد شد. 4) با تكرار اين آزمونهاي متوالي داوطلب در يك فرايند " آزمون - اصلاح " درگير و متمركز ميشود و اين درگيري و تمركز تا روز كنكور ادامه مييابد.
نتايجي كه از اين روش حاصل ميشود چنين است: 1- داوطلب در تعدادي آزمون مشابه كنكور شركت كرده است. 2- داوطلب در حين آزمون روي دانسته هاي خود متمركز است. 3- داوطلب پس از آزمون روي ندانسته ها يا اشتباههاي خود متمركز و دقيق ميشود. 4- داوطلب با چند هزار يا چند صد تست مشابه كنكور آشنا ميشود و سعي ميكند كه اشكالهاي خود را به صفر برساند. 5- داوطلب ياد ميگيرد كه در هنگام پاسخ دادن به سؤالهاي عمومي يا اختصاصي روي همان سؤالها و درهنگام پاسخ دادن به سؤالهاي يك درس ، روي همان درس و هنگام پاسخ دادن به سؤالهاي يك مبحث روي همان مبحث و هنگام پاسخ دادن به يك سؤال روي همان سؤال متمركز شود. 6- تمرين تمركز كه با اين طريق در روزهاي نزديك كنكور صورت ميگيرد ، داوطلب را براي داشتن تمركز در روز كنكور آماده ميكند.
آن چه براي همهي روزهاي زندگي ضروري است اين است كه نه تنها براي كنكور بلكه براي همه مسير نياز به «توكل» داريم بدون شك روزهاي كنكور نيز مانند ساير روزها سپري خواهد شد و آنچه كه ميماند سرشت انسان است كه ميتوان به آن اميدوار بود. |