شمارش معكوس آغاز مي شود و به زمان اعلام رتبه هاي آزمون سراسري نزديك مي شويم. سرانجام داوطلبان كنكور نتيجه «تلاش شانس» خود را دريافت خواهند كرد.
زندگي، كنكور و ديگر هيچ
سال گذشته هنگامي كه در روز برگزاري كنكور سراسري، گزارشگر اخبار ساعت ۱۴ سيما از آقاي ميانسالي كه در حوزه امتحاني دخترش حضور داشت سئوالي پرسيد و آن مرد محاسن سفيد به دليل بغضي كه گلويش را فشرده و قطرات اشكي كه در چشمانش جمع شده بود نتوانست به خوبي پاسخ دهد،

شگفت زده شدم و البته كمي هم به نظرم مسخره آمد كه دليل اين همه نگراني چيست، اما آسياب به نوبت... وقتي روز موعود فرا رسيد، تلخ تر از آن پدر گريستم و جالب اينكه نه فقط براي دختر خود، كه براي رقيب ناشناس او كه به دليل دير رسيدن، ضجه ها و ناله هايش در سرتاسر خيابان محل حوزه شنيده مي شد و پس از گذشت تقريبا يك ماه هنوز در گوش و روانم طنين انداز است...
استرس خانوادگي
من استرس دارم، تو استرس داري، او استرس دارد...قبل از برگزاري كنكور، استرس همه گير بود: داوطلبان، پدر و مادرها حتي پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، خاله ها و عمه ها و... و از آنجا كه هيچ ويروسي مسري تر از استرس نيست، والدين نيز به همراه فرزندان در يك «استرس پارتي» فراموش نشدني شركت كردند...
برخورد با كوه يخ
پدر و مادراني كه حداقل در يك سال گذشته تلاش كرده بودند والدين كاملي براي فرزندان كنكوري شان باشند، دستورات دبيران، مشاوران، مطبوعات، صدا و سيما به ويژه برنامه ديدگاه را مو به مو و گاهي نيز بيش از توان خود اجرا كرده و كشتي فرزندشان را براي عبور از درياي پرتلاطم كنكور و رسيدن به ساحل دانشگاه مجهز كردند.
اما درياي كنكور رحم نمي كند. دريايي مملو از كوه يخ كه مجهزترين كشتي هاي اقيانوس پيما نيز در برخورد با يكي از آنها در هم مي شكند...
شكست در كنكور يا شكست از كنكور
به زودي رتبه ها اعلام مي شود و تا چشم بر هم بزنيد اسامي پذيرفته شدگان آزمون سراسري منتشر خواهد شد، پس از آن هم تشويق و تمجيد و مصاحبه با نفرات برتر كنكور سراسري كه هميشه چند نفر از آنها كساني هستند كه بدون انجام كارهاي طاقت فرسا به اين مقام دست يافته اند...اما چه كسي از اشك هاي پنهاني ديگر فرزندان اين سرزمين سخن خواهد گفت اشك هايي كه جايگزين لبخند خواهند شد، اشك هايي كه آتش دردي عميق را خاموش خواهند كرد، اشكي به خاطر همه تلاش هاي بربادرفته، اشكي كه فرياد چشم جوانان است.
جواناني كه از خلق زيباترين خاطرات جواني شان چشم پوشيدند تا با روزي ۱۲ حتي ۱۶ ساعت درس خواندن مداوم به يكي از ابتدايي ترين خواسته هاي يك جوان در هزاره سوم دست يابند.